Beeld – Image
June 30, 2009
Heiligen hebben we niet meer nodig. Heroes des te meer. De oude heiligen blijven verweesd achter, verzameld en gecatalogiseerd. Kerken lijken de laatste oorden waar het evenementencircus nog niet is doorgedrongen. Het is er stil. Er is mooi licht.
© Foto Karin Borghouts, 2007 - analoge opname met een Linhof technische camera op negatief 4×5 inch
Saint-Sulpice (F).
We don’t need saints anymore. Heroes so much the more. The old saints are left orphaned, collected and catalogued. Churches seem to be the last places that are not yet intruded by the event circus. It’s silent over there. The light is beautiful.
© Photo Karin Borghouts, 2007 - Linhof large format camera 4×5 inch negative.
Saint-Sulpice (F).
Source pictures:
Piero della Francesca: http://nl.wikipedia.org/wiki/Piero_della_Francesca
Luc Tuymans: http://www.phaidon.com/collectorseditions/prints_tuymans_1.html
Magnum: http://agency.magnumphotos.com/about/about
Wesley Meuris: http://www.wesleymeuris.be
Museum
June 1, 2009
Mausoleum van waardevolle relicten. Musea van nu veranderen voortdurend.
Amuzea vol leven. The show must go on.
Deze foto is stil. Een tijdelijke overgangstoestand gefixeerd. Een opgebaarde herinnering.
© Foto Karin Borghouts, 2009 – analoge opname met een Linhof technische camera op negatief 4×5 inch
Met dank aan Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, Brussel.
A mausoleum stuffed with valuable relics. Museums nowadays are changing continuously. Amuseums full of life. The show must go on.
This photograph is silent. A still. A temporary inbetween state, fixed. A souvenir lying in state.
© Photo Karin Borghouts, 2009 – Linhof large format camera 4×5 inch negative.
Thanks to the Royal Museums of Fine Arts of Belgium, Brussels.
Zee-Sea
April 26, 2009
De zee is inspirerend. Een foto van een zee is vaak cliché en dat heeft te maken met andere beelden die zich in je hoofd genesteld hebben. Ik dacht, laat ik nu eens een paar stappen achteruitgaan, zodat niet alleen de zee, maar ook een stukje landschap én het afdak met bankje zichtbaar wordt. De foto krijgt een andere betekenis zo. Ze gaat nu ook over controle over de blik en controle over het landschap. Van hieruit moet je kijken, hier is het goed om te zitten.
© Foto Karin Borghouts, 2005 – Uit de serie “Saga” – 100 x 125 cm.
C-print/aluminium – Collectie Prefectural Museum of Art Saga, Japan
The sea is inspiring. Photos of the sea are often clichéd, which has to do with other images that have embedded themselves in your mind. I thought, why don’t I take a few steps backwards so that not only the sea, but also part of the landscape and the roof with the bench under it are visible. This gives the photograph a different meaning. Now it is about controlling the view and controlling the landscape. This is the place where you are supposed to look at the sea; this is a good place to sit.
© Photo: Karin Borghouts, 2005 – From the series “Saga” – 100 x 125 cm.
C-print/aluminium – Prefectural Museum of Art collection, Saga, Japan
Renaissance
March 31, 2009
Waar liggen de grenzen van de fotografie? Een foto kan er uit zien als een tekening of een schilderij, of als een afbeelding daarvan. Toch blijft de foto een redelijk getrouwe weergave van wat ik zie. Een detail geeft een subtiele indicatie van de omgeving. Ga eens een paar meter van uw computerscherm staan. De foto werkt dan anders. Op groot formaat wordt het orkestraal en onthullend. Het kan soms verwarren, de realiteit van een foto.
Foto Karin Borghouts, 2004 – Uit de serie “Through the Looking Glass” – 100 x 125 cm. – C-print/diasec
Where lie the limits of photography? A photograph can look like a drawing or a painting, or as an image of these. Still, a photograph remains a pretty close image of what I saw in real life. A subtle detail gives a faint indication of the environment. Stand up now and take a couple of metres distance from your screen. The photograph will work different now. And in large format, it becomes orchestral and revealing. Sometimes it can be confusing, the reality of a photograph.
Photo Karin Borghouts, 2004 – Series “Through the Looking Glass” – 100 x 125 cm. – C-print/diasec
Fotomuseum – Photomuseum
February 27, 2009
Een foto kan zorgen voor een prettige verwarring tussen afbeelding en beeld. Een beeld wil ik maken, maar waarvan? Wat ga ik fotograferen en wat tentoonstellen? Deze vragen zetten me aan tot het fotograferen van kaders, ramen, spiegels, lege ruimtes en toonkasten, voorstellingen, schijnvertoningen en toonplekken, zoals musea. Fotograferen in een fotomuseum. Deze foto is er zo één waar je op het eerste zicht kop noch staart aan krijgt…
Foto © Karin Borghouts, 2008 – Musée de la Photographie – Charleroi (B), met dank voor de toestemming.
Boerentafereel – Peasant scenery
January 31, 2009
Hoe onze voorouders leefden, kunnen we ons niet meer herinneren. Deze foto herkennen we omdat de foto andere beelden oproept: schilderijen, schoolreizen naar Bokrijk… De visie achter deze reconstructie komt uit de negentiende eeuw. Als reactie tegen de toenemende industrialisatie ging men het primitieve boerenleven idealiseren en musealiseren. ‘Kan ik dit nu nog wel fotograferen?’ vroeg ik me af. Noch het gefotografeerde, noch de foto zelf is origineel… En hoe verhoudt deze foto zich tot de foto’s die we graag van het authentieke leven van andere culturen maken?
We can’t remember how our ancestors lived. We recognize this photograph because we have similar images in our memory: paintings, open air museums… A 19th century vision lays behind this photographed reconstruction. As a reaction against upcoming industrialisation people idealize and musealize peasant primitive ways of lving. “Can I still photograph this?” I ask myself. Nor the subject, nor the photograph show an original vision. And how does this photograph compare to photographs we like from so called authentic cultures?
Photograph © Karin Borghouts, 2006, Openluchtmuseum Arnhem (NL) – published in the photo-essay ‘Verbeeld verleden’ (Portrayed past), in the book ‘De poppen aan het dansen’ (Dutch), edition MAS/Volkskundemuseum Antwerp and uitgeverij Vantilt, 2007.
C-print/dibond 100 x 125 cm. collection MAS/Antwerp
Toonkast
December 28, 2008
En dan kom ik voorbij dit. Een soort laboratorium waar iets moet groeien. Een proces in een afgesloten ruimte. Er moest iets getoond worden maar het is nu weg. Ik ben een van de laatste toeschouwers. De toonkast bevindt zich in een tussenfase en biedt daardoor een opening voor een andere kijk. Het lijkt een vooroorlogs ziekenhuis of een kunstinstallatie of zo.
Foto © Karin Borghouts, 2001 – gepubliceerd in het boek ‘Zoo beeldig’, een uitgave van de Erfgoedcel Antwerpen en KMDA, 2007.
Raam
November 27, 2008
Wat is een foto? Een spiegel van de werkelijkheid. Bevroren tijd in een kader. Een optische illusie op een plat vlak. Wat we zien op deze foto is een zwarte ruit waarin de straat weerspiegeld is. Een zwart gat dat mij om een duistere reden naar zich toe trok. Daardoor maakte ik deze foto. En dus sta ik er zelf ook op, al is dat op dit formaat moeilijk te zien.
Wat als ik een paar stappen achteruitgegaan was? Dan had de foto er heel anders uitgezien. Een mens, een auto of een opschrift zou het begin van een verhaal of anekdote vormen. Maar ik koos voor dit stil beeld, iets wat vóór woorden komt, maar toch spreekt.
Foto uit ‘Through the Looking Glass’ 2003 © Karin Borghouts – C-print/diasec, ed. 1/5 – 78 x 100 cm. – Collectie Fotomuseum Antwerpen
De waterval
October 30, 2008
Watervallen zijn populaire natuurfenomenen. Niet alleen als toeristische attracties, ook op afbeeldingen. In de Romantiek duiken ze op in schilderijen van ongerepte landschappen. Ze vormen de inspiratiebron voor een stroom van kitscherige imitaties: klaterstroompjes in parken en tuinen, bewegende tableau’s in Chinese restaurants of de watervallen in Second Life-oorden.
Hier dus een waterval, althans een poging tot… Slechts een herinnering aan een origineel. Een foto van een echte waterval zou zo cliché zijn, dat ik dat niet meer onschuldig kan fotograferen. Wel deze ‘kunst’-waterval dus…
Zoo, 2005 © Karin Borghouts – Foto uit mijn nieuw fotoboekje ‘The show’.
The show, Karin Borghouts, 16/10-29/11 2008
Ruimte Morguen, Waalse Kaai 21-22, 2000 Antwerpen (B) - Open do-za 14-18 u.
The show
September 30, 2008
Deze foto van een podium zegt iets over de manier waarop ik omgevingen in foto’s probeer te vatten. Ik registreer ze als een scene, als een decor waar de mensen voelbaar zijn maar niet aanwezig. The show is de titel van mijn komende solotentoonstelling én publicatie en die gaat over tentoonstellen. Op de foto lijkt het alsof gevonden plaatsen en dingen tentoon gesteld staan of geënsceneerd zijn. Soms zijn ze zelf kunst geworden: een lege vitrinekast wordt een installatie, een habitat in de zoo wordt een schilderij, receptietafels worden sculpturen. Met wat verbeelding…
The show, Karin Borghouts, 16/10-29/11 2008, Ruimte Morguen, Waalse Kaai 21-22, 2000 Antwerpen (B) - Open do-za 14-18 u.
© Foto Karin Borghouts 2005, 78 x 125 cm, C-print/diasec. De foto werd gemaakt in Saga, Japan, in het kader van de opdracht European Eyes on Japan.
De trap
August 28, 2008
Dit beeld heb ik recent gemaakt in een 19de eeuws stadhuis. Een pronktrap is het, een die slechts voor speciale gelegenheden gebruikt wordt. Het camerastandpunt is wat ongewoon. De camera helt voorover zodat de blik in de diepte een nakende afdaling (of val?) lijkt te voorspellen. Trappen spreken tot de verbeelding. Ze komen in tal van schilderijen, foto’s en films voor. Ik denk aan een beroemde foto van Henri Cartier-Bresson, de gracieuze trap in de film Gone with the Wind, de eindeloze trappen in de grafiek van Esscher… Beeldend kunstenaar Thomas Demand maakte er in 2006 een schitterend boek over: l’Esprit d’Escalier.
© Foto Karin Borghouts, 100 x 125 cm, C-print/diasec
Camouflage
July 31, 2008
De foto is gemaakt in 2004 in een pretpark. Ik bezoek graag deze artificiële omgevingen, net omdat er niks authentieks te fotograferen valt. Ik word vaak aangetrokken door poorten, kaders en vensters. Deze poort is een imitatie van de muur errond die zelf ook een imitatie is van een pittoreske bouwstijl. En de foto zelf is ook een imitatie van de realiteit. Hier dus een fictie van een fictie, een schijnvoorstelling, of ga ik dan te ver?
Foto uit de serie ‘Through the Looking Glass”, 2004, 78 x 100 cm, C-print/diasec
